Het kostte me een paar uur om ze te maken, mijn eerste schilderijen.

Een paar uur schilderen, gevolgd door een jaar vol slapeloze nachten, angst en uitstelgedrag.

Ik dacht erover om mijn werk laten zien, maar stopte het meteen weer weg. Ik droomde erover hier geld mee te verdienen, maar deed niks. Mijn schilderijen stapelden zich op en verzamelden steeds meer stof in de hoek. Ik ging niet op zoek naar een galerie. Ik zocht niet naar een eigen atelier. En ik liet ze aan niemand zien.

Waarom al die twijfel? Waarom gooide ik ze niet de wereld in? Waarom sprong ik niet in het diepe?

Om alle bekende redenen.

Ik ging mijn goede baan toch niet opgeven om te eindigen als een arme kunstenaar?! En ik had allerlei verplichtingen. Mijn huis, mijn rekeningen, alles moest worden betaald. En OMG mijn vader. Wat zou die er wel niet van denken als ik mijn hersens zou inruilen voor een kwast? En, niet te vergeten, ik had niet eens kunstacademie gedaan. Dus mijn werk was ook niet goed genoeg.

Wat haalde ik me eigenlijk in mijn hoofd. Het was duidelijk dat er niemand zat te wachten op mij en mijn droom. Niemand. 

Een jaar lang vocht ik tegen mezelf. Tot ik op een dag wakker werd en zomaar besloot alles los te laten. Alleen nog maar te gaan doen wat ik echt wilde doen.

Schilderen.

Niet meer wachten. Niet meer wegkwijnen. Niet meer ja-ooit-maar-niet-nu. In een paar uur zei ik mijn baan op en huurde ik een ruimte om te schilderen. Er was geen weg meer terug.

En dit is wat er gebeurde.

Een maand later liep een man die ik nog nooit had gezien langs mijn etalage en stapte naar binnen. Hij keek hoogstens vijf minuten naar een schilderij dat ik voor een kindje had gemaakt, draaide zich naar me om en zei: 

“Ik word heel blij van je werk en wil heel graag samen met jou kinderkleding gaan maken – hoe vind je dat?”

Hoe vind je dat?!  Ik geloofde mijn oren niet, maar hij leek serieus.

Hij was serieus. Een half jaar later lanceerden we onze eerste collectie kinderkleding en was mijn kindermerk geboren. Maar het verhaal is nog niet klaar. 

Twee maanden later kreeg ik weer bezoek. Twee mannen dit keer. Ze keken niet naar de kinderdingen, maar naar mijn ‘vrije werk’. Even snel. En vroegen toen om een kop koffie omdat ze iets wilde bespreken:

“We worden erg blij van je werk, van de vrouwelijkheid, de expressie. En je verhaal over je carrière aan de wilgen hangen om te gaan schilderen is ook heel inspirerend. Dus we willen graag je werk gaan verkopen in onze kunsthuizen. Dit geeft mensen hoop. Wat denk je ervan?”

Wat-denk-je-ervan…?! 

De schilderijen, die ik bijna niet aan de buitenwereld had getoond omdat ik ze niet goed genoeg vond…

Het schilderen, dat ik mezelf bijna niet had gegund omdat ik dacht meer ’hoofd-werk’ te moeten doen…

Mijn diepste verlangen, dat ik had willen negeren omdat ik geen opleiding had gedaan…

..

In twee maanden zag mijn leven er totaal anders uit. Anders en mooier dan ik ooit had kunnen bedenken. En nu, ruim 16 jaar en vele andere creaties later, is dat nog steeds het geval.

Vijf minuten kunnen je leven veranderen. Een of twee mensen kunnen je leven veranderen.

Dus, hallo – jij daar! Er is een reden dat je hier bent! Als je tot hier hebt gelezen dan is er iets dat je herkent. Dan is er ook bij jou iets dat je altijd al hebt willen doen, delen. Willen creeren. Niet alleen voor jezelf, maar voor de wereld. 

Misschien is het een boek, of een film of een schilderij. Of een podcast, een schooltje in Uganda of het redden van de Amazone. Wat het ook is, ik hoop dat je er gehoor aan geeft. Dat ook jij de moed vindt om het te doen. Om het eruit te gooien – uit je hart de wereld in!

Zelfs als je – net als ik – geen plan hebt, geen visie hebt en denkt dat je iets ‘serieuzers’ hebt te doen.

Het is niet waar. Kap ermee. Dit is het echte werk. Hart Werk. Dus trek alsjeblieft al die labels los. Je zit dicht getapet in oud zeer, oude verhalen en oude overtuigingen. Niets is wat het lijkt. Niets is wat ze je vertellen en niets is wat totdat jij het er van maakt.

Dus open die box en BEVRIJD JEZELF. Spring!  In je hart, in je diepste verlangen en ga-doen-wat-jij-wilt-doen. 

Niet ooit, niet later, NU.

Maak het, deel het, omarm het. Vertel het overal – op insta, op linkedin, bij de bakker en in de kroeg. Niet omdat je ‘zichtbaar’ moet zijn, maar omdat je over niks anders meer kan en wilt praten. 

Laat je dromen en werk niet opstapelen en verstoffen in de hoek. Vertrouw je hart. Creëer. Deel. En laat het zien. 

Omdat jouw boek er misschien wel voor zorgt dat iemand eindelijk lekker slaapt.

Omdat jouw podcast misschien wel weer mensen laat lachen.

Omdat jouw foto iemand weer kan laten beseffen hoe mooi de wereld is.

Omdat jouw schilderij misschien wel net iemands dag een sprankje kleur kan geven.

Doe het.

Creëer wat jij wilt creeren.

Omdat jouw ART er toe doet.

Omdat JIJ er toe doet. 

Ookal heb je geen opleiding gedaan. Ookal heb je geen idee wat anderen ervan vinden. En ookal denk je nog lang niet goed genoeg te zijn.

Jouw werk doet ertoe. Altijd en overal. Dus gooi alsjeblieft al die bezwaren overboord.

En spring. 

Je hebt geen idee hoe krachtig je bent.

 

xo Loeke

 

 

 

Contact